(แปล)
การปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ 
“Future of ASEAN and Latin America in the New World Order”
โดย  ดร.สุรินทร์  พิศสุวรรณ  เลขาธิการอาเซียน
ในพิธีเปิด “ศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศอาเซียนกับประเทศในกลุ่มลาตินอเมริกา
และแถบคาริบเบียน” (SEA-LAC)
วันจันทร์ที่ 13 กรกฎาคม 2552
ณ ห้อง 10201 อาคาร 10 ชั้น 2 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

ท่านอธิการบดีมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย รองประธาน IDB (Inter-American Development Bank) Mr. Antoni Estevadeordal คุณเกียรติ สิทธีอมร ประธานผู้แทนการค้าไทย ท่านทูตแห่งประเทศ
ละตินอเมริกาในราชอาณาจักรไทย ประเทศสมาชิก ASEAN และแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน
	ทุกครั้งที่ผู้ดำเนินรายการแนะนำตัวผม ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนสูงอายุขึ้นเรื่อยๆ  เริ่มจากการกล่าวถึงผมเมื่อได้รับทุนการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในปี 1967 และผมยังมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันกับ
ดร.จักรกรินทร์ เราเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนในประเทศสหรัฐอเมริกาแต่คนละรุ่นกัน เราทั้งคู่ทำงานเพื่อที่จะส่งเสริมความร่วมมือแห่งภูมิภาคระหว่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และส่วนอื่นๆในโลกใบนี้ และในครั้งนี้ก็คือ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และกลุ่มประเทศละตินอเมริกาและแคริบเบียน เราทั้งคู่มีความเห็นตรงกันว่าภาษาใหม่ของโลกยุคใหม่คือ เศรษฐกิจ ภาษาของโลกยุคใหม่คือ การลงทุน การค้า การท่องเที่ยว และการพัฒนา ผมรู้สึกเป็นเกียรติและยินดีที่ได้มาในพิธีเปิดศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศอาเซียนกับประเทศในกลุ่มลาตินอเมริกาและแถบคาริบเบียนหรือ SEA-LAC แห่งมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย การริเริ่มในครั้งนี้ถือว่าสำคัญมากต่อความสัมพันธ์ระหว่าง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และประเทศในกลุ่มละตินอเมริกาและแถบแคริบเบียน เพราะว่าโลกยุคใหม่กำลังมีการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วมาก อย่างไรก็ตามวิกฤตที่เรากำลังเผชิญทั่วโลกขณะนี้กำลังจะเปิดโอกาสและสร้างความท้าทายให้แก่พวกเรา การรวมกลุ่มภูมิภาคเช่น ASEAN, MERCOSUR, Andean Group และกลุ่มอื่นๆในละตินอเมริกา ในแคริบเบียน และในเอเชียตะวันออกจะเป็นรากฐานที่สำคัญในการแก้ไขปัญหาของความท้าทายและปัญหาต่างๆซึ่งเรากำลังประสบอยู่  ถึงแม้ว่าระยะห่างระหว่างละตินอเมริกา แคริบเบียน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะยาวไกล เราก็มีหลายสิ่งที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน พวกเรามีประชากรกว่า หนึ่งพันล้านคน รวมกันระหว่างสองภูมิภาค เรามีระดับของการพัฒนาเศรษฐกิจที่คล้ายกัน เรามีทรัพยากรธรรมชาติมหาศาล และเราก็ยังเชื่อมโยงกันด้วยมหาสมุทรแปซิฟิกขนาดใหญ่ เราได้สร้างความสัมพันธ์โดยโครงสร้างของความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิก หรือ APEC อันที่จริงแล้ว Mr. Estevadeordal จาก IDB ได้แจ้งให้ผมทราบถึงการริเริ่มตามแนวชายฝั่งแปซิฟิกแห่งละตินอเมริกาหรือ Pacific Group ซึ่งถูกขับเคลื่อนโดย เม็กซิโก เปรู และชิลี ซึ่งได้มุ่งความสนใจจากทางตะวันตกของแปซิฟิกมายังเอเชีย และเอเชียตะวันออก การริเริ่มดังกล่าวเกิดขึ้นได้เพราะว่าประเทศชิลี เม็กซิโก และเปรู เป็นสมาชิกใน APECอยู่แล้ว ดังนั้นโครงสร้างความร่วมมือ และองค์กรใหม่จะเป็นพื้นฐานของโลกยุคใหม่เนื่องจากว่า หลายประเทศในโลกได้มารวมกันก็ย่อมมีการแข่งขันเกิดขึ้น และการที่เรามารวมกัน เราก็สามารถส่งเสริมซึ่งกันและกัน พวกเราช่วยกันแก้และต่อสู้กับปัญหา ความท้าทาย และจุดบกพร่องที่เกิดขึ้น โดยนัยแล้วโลกของเราเล็ก และแบนลงกว่าแต่ก่อน ซึ่งคำพูดดังกล่าวมาจากคอลัมน์นิสต์ชื่อดังของ New York Times เมื่อโลกแบนลง การค้า การลงทุน การท่องเที่ยว
ก็ดำเนินไปได้ง่ายและเร็วขึ้น และยังทำให้เราเข้าถึงปัญหาของกันและกันอีกด้วย
พวกเราต้องร่วมมือ เพื่อก้าวไปสู่ความเป็นหนึ่งเดียวของภูมิภาคอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับเอเชียตะวันออก ผู้แทนการค้าของไทย คุณเกียรติ์ ได้มีส่วนในการผลักดันและพัฒนาความร่วมมือภูมิภาค ASEAN ประกอบไปด้วยประเทศเล็กและกลาง ถ้าเรานับรวมประเทศอินโดนีเซียที่มีประชากรถึง 230 ล้านคนว่าเป็นประเทศขนาดเล็กและกลาง (ซึ่งจริงๆแล้วเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่และประชากรมากกว่า 220 ล้านคน) แต่เราจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อมารวมกันมาเป็นองค์กรภูมิภาคที่เปิดโอกาสให้กับผู้ที่มีบทบาทหลายกลุ่มที่มีความสนใจในเอเชียตะวันออกไปถึงแปซิฟิกตะวันตกภายใต้ความคิดริเริ่มของการเชื่อมโยงเราเข้าด้วยกัน พร้อมกับผู้ที่มีบทบาทที่สำคัญๆทั่วโลก และผู้ร่วมเจรจาทางการค้า พวกเราสามารถที่จะดึงแคนาดา รัสเซีย อเมริกา สมาชิก 27 ประเทศของสหภาพยุโรป อินเดีย จีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ เข้ามาได้ ซึ่งประเทศเหล่านี้ล้วนเป็นประเทศคู่เจรจาของเราทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเรายังได้สร้างความสัมพันธ์ที่จะนำไปสู่สันติภาพ เสถียรภาพ และความเจริญก้าวหน้าสำหรับประชาคมโลก โดยในกลางเดือนกรกฎาคมนี้ผู้แทนประเทศระดับรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจากคู่ร่วมเจรจาของ ASEAN จะไปรวมที่ภูเก็ต และผมหวังว่าคนเสื้อแดงจะเปิดทางให้กับพวกเขาเหล่านั้นได้ทำหน้าที่ได้อย่างสันติ และมีประสิทธิผล ผมเข้าใจว่าพัทยาต้องการที่จะเป็นเจ้าภาพอีกครั้งหนึ่งสำหรับการประชุมคณะรัฐมนตรีครั้งนี้แต่นับว่าเป็นความหลักแหลมของรัฐบาลไทยที่ตัดสินใจว่าพวกเราควรจะไปที่เกาะทางภาคใต้แต่ไม่ใช่
อ่าวไทย แต่เป็นมหาสมุทรอินเดียซึ่งจะทำให้บรรยากาศในการประชุมครั้งนี้กับคู่เจรจาสิ้นสุดลงได้ รัฐมนตรีจากรัสเซียก็จะเข้าร่วม และรัฐมนตรีของจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ แคนาดา สหภาพยุโรป อินเดีย ก็จะไปที่นั่นเช่นเดียวกัน เราหวังที่จะปรึกษาหารือกันในเรื่องสำคัญหลายๆเรื่องที่เรากำลังเผชิญอยู่ในภูมิภาค รวมถึงเรื่องคาบสมุทรเกาหลี เพราะฉะนั้นโลกยุคใหม่มีความท้าทาย และต้องการการตอบสนองความ
ท้าทายที่เกิดขึ้นทั่วโลกซึ่งเราไม่เคยประสบมาก่อนในอดีต วิธีที่โลกของเราใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ อาทิ ทะเล แม่น้ำ ชั้นบรรยากาศ ซึ่งทำให้เกิดคำถามว่าการกระทำดังกล่าวจะยั่งยืนหรือไม่ จากความจริงที่ว่าโลกเรากำลังบริโภคสิ่งที่มีอยู่บนโลกใบนี้เกินความจำเป็น ผมกำลังพูดถึงความท้าทายทางด้านสิ่งแวดล้อม ผมกำลังพูดถึงว่าโลกของเรากำลังจะขาดแคลนน้ำมันตามที่ทุกคนรู้กัน 
ละตินอเมริกา และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พร้อมกับความอุดมสมบูรณ์ทางด้านทรัพยากรธรรมชาติ ป่าเบญจพรรณ และป่าเขตร้อน พวกเราต้องทำงาน แบ่งปัน ร่วมมือ และประสานกันเพื่อที่จะตอบสนองความท้าทายของโลกใบนี้ให้ดีที่สุดด้วยกัน เอเชียตะวันออกกำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางของโลกในศตวรรษที่ 21 และถ้าเป็นไปตามที่คุณเกียรติ์กล่าวไว้ ที่นี่จะกลายเป็นแหล่งธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดของโลก ประเทศอาเซียนต่างๆ ญี่ปุ่น จีน เกาหลีใต้  อินเดียก็จะเป็นศูนย์กลางธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดของโลกที่มีการเติบโต และมีศักยภาพ พร้อมกับทรัพยากร และเทคโนโลยีซึ่งจะนำไปสู่การส่งเสริมซึ่งกันและกันในโลกใบนี้ จากภูมิภาคนี้เอง 6 ประเทศได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุมสุดยอด G-20 จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อินโดนีเชีย อินเดีย และออสเตรเลียซึ่งเป็นประเทศที่มีความสำคัญทั้งสิ้น ความท้าทายต่อเอเชียตะวันออก ASEAN และละตินอเมริกานั้น ไม่ใช่แค่การเติบโตทางเศรษฐกิจเท่านั้น ถึงแม้ว่าเราจะมีทรัพยากรมากมาย และแน่นอนไม่ใช่แค่การรวม GDP เข้าด้วยกัน แต่ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละภูมิภาคสามารถที่จะทำให้เกิดการปฏิรูปต่อสถาบันการเงินทั่วโลกได้มากเท่าไร ผมคิดว่าเราได้สะสม และได้รับผลประโยชน์มาเพียงพอแล้วจากสถาบันการเงินต่างๆ ซึ่งถูกก่อตั้งหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 โลกได้เปลี่ยนไป เราได้เปลี่ยนไป ระบบได้เปลี่ยนไป สถาบันการเงินต่างๆนั้นควรจะมีบทบาทที่เปลี่ยนไปในเอเชีย มาตรการของความสำเร็จของเราจะขึ้นอยู่กับว่าเราสามารถพาตัวเองไปสู่โครงสร้างใหม่ของโลกได้ และแน่นอนว่าละตินอเมริกากำลังดำเนินการนี้อยู่ บราซิล เม็กซิโก อาเจนติน่า ชิลี ซึ่งเป็นผู้นำทางภูมิภาค พวกเราต้องทำงาน ร่วมมือ และประสานเพื่อที่จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคใหม่ และความท้าทายใหม่ที่ประชาคมโลกกำลังเผชิญร่วมกันอยู่
สำหรับละตินอเมริกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้  และเอเชียตะวันออกมีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าความร่วมมือละตินอเมริกาเอเชียตะวันออก นับว่าเป็นครั้งแรกที่รัฐมนตรีต่างประเทศ ASEAN และรัฐมนตรีต่างประเทศของ MERCOSUR ได้พบปะกันในเดือนพฤศจิกายน 2008 และพวกเขาทั้งหลายพยายามที่จะสร้างในสิ่งที่คุณเกียรติ์เรียกว่า องค์ประกอบ กระบวนการ สถาบัน และกรอบโครงสร้างเพื่อที่จะสามารถอำนวยความสะดวกการในการแลกเปลี่ยนอย่างจริงจังระหว่างประชาชน ภาคเอกชน นักเศรษฐศาสตร์ นักลงทุน และการค้า เพราะว่ารัฐบาลสามารถที่จะสถาปนา คิดสิ่งใหม่ๆ และส่งเสริมปัจจัยดังกล่าว ดังนั้นภาคเอกชนของประเทศไทย ของหอการค้าไทย และผู้ฟังทั้งหมดในห้องนี้ นักวิชาการ นักลงทุน ผู้ที่คาดว่าจะมาลงทุนจะเป็นแรงขับเคลื่อนอย่างแท้จริงของความร่วมมือ และประสานงานระหว่างสองภูมิภาคซึ่งจะนำไปสู่ความคิดใหม่ๆในโลกยุคใหม่นี้
จากข้อมูลทางสถิติของผู้บรรยายก่อนหน้านี้ ผมสามารถที่สะบอกได้ว่าระหว่างปี 2003 ถึง 2008 และยังไม่จบแค่นั้น การส่งออกของโลกซึ่งมาจาก ASEAN กับประเทศละตินอเมริกาได้เติบโตถึง 17.8, 18% เท่ากับ 23.9, 24, 25% จากการค้าทั้งหมดจำนวน 9 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในปี 2003 ถึง 23.1 – 25 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในปี 2008 ดร.คุณจักรกรินทร์กล่าวถูกต้องแล้วครับว่า ส่วนแบ่งทางการค้าของ ASEAN กับละตินอเมริกาเมื่อเปรียบเทียบกับการค้าทั่วโลกเติบโตแค่ 1.4 – 1.5% เพราะฉะนั้นลองพิจารณาดูถึงประชากรทั้งหมดซึ่งมีประมาณ  1.25 พันล้านคน และลองคิดดูว่าตลาดของทั้งสองภูมิภาคยังคงเปิดโอกาสให้กันและกัน และให้ประโยชน์อย่างมหาศาล เราต้องลงมือทำ สำรวจ และแลกเปลี่ยนกันให้มากกว่านี้ สิ่งที่ผมหวังก็คือ ศูนย์ SEA-LAC เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ละตินอเมริกา และแคริบเบียนได้ตระหนักว่าทั้งสองฝ่ายมีศักยภาพมากในคาบมหาสมุทรแปซิฟิก เราต้องปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุดในการร่วมมือ และการสร้างประชาคมในภูมิภาคซึ่งประเทศละตินอเมริกา และแคริบเบียนได้ทำให้เห็นถึงความสำเร็จดังกล่าว เราต้องเรียนรู้จากการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน ระยะทางระหว่างสองภูมิภาคนั้นไกลและกว้างมาก แต่อย่างไรก็ตามเรามีเทคโนโลยี และการขนส่งที่ทันสมัย เราต้องได้รับการส่งเสริม และพัฒนาให้มากกว่านี้ ไม่มีมุมใดในภูมิภาคของโลกจะไกลเกินเอื้อมเพียงแค่เราใช้นิ้วกดไปที่เครื่องคอมพิวเตอร์ ดังนั้นเราต้องมีความตระหนักที่จะเรียนรู้ สำรวจ และเข้าใจกัน และแน่นอนศูนย์แห่งนี้สามารถที่จะทำให้เราตระหนัก และเข้าใจกันทั้งสองฝ่ายมากยิ่งขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นก็คือพันธะกิจของพวกคุณ ผมหวังว่าการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันที่เป็นรูปธรรมจะเกิดขึ้น และผมยังหวังอีกว่าจะมีพันธะกิจทางการค้าจากประเทศไทย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ อินโดนิเชีย สิงคโปร์ เวียดนาม ลาว เขมร และบรูไนที่จะมุ่งไปยังศูนย์การค้าที่สำคัญๆของละตินอเมริกาซึ่งการปฏิบัติดังกล่าวจะทำให้เกิดความเจริญรุ่งเรือง ผมหวังว่าบรรยากาศการเมืองในประเทศไทยจะยังคงต้อนรับพันธะกิจทางการค้าเข้าสู่ประเทศตัวเอง และส่วนต่างๆของ ASEAN ซึ่งมีรัฐบาลเป็นผู้นำ ผู้สนับสนุน และก่อให้เกิดความคิดริเริ่มในการทำสิ่งใหม่ๆขึ้น คุณต้องสร้างบรรยากาศ ความน่าดึงดูด และกรอบโครงสร้างใหม่ๆสำหรับการแลกเปลี่ยนที่เป็นรูปธรรม เศรษฐกิจเป็นสิ่งสำคัญใน ASEAN เรามีผู้อำนวยการบริหารของ ASEAN ที่จะดูแลและตรวจสอบบทบาทหน้าที่ของผู้รับผิดชอบ เราได้จัดตั้งสถาบันวิจัยทางเศรษฐกิจสำหรับ ASEAN และเอเชียตะวันออก หรือ ERIA เพราะเรารู้ดีว่าเหตุผลสำคัญประการหนึ่งก็คือ การเกิดความร่วมมือ การประสานงาน และความเจริญก้าวหน้าร่วมกันในหมู่ประเทศ OCED ในเอเชียตะวันออก และ ASEAN เราต้องการสถาบันที่มีความคล้ายคลึงกัน ดังนั้นเราได้สร้าง ERIA ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่นท่ามกลางหมู่ประเทศ  (EAS) แน่นอนที่ว่า SEA-LAC สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมในสถาบันวิจัยที่สำคัญแห่งนั้นซึ่งเรามีข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริง และทันต่อเหตุการณ์เพื่อช่วยในการตัดสินใจว่าจะลงทุนที่ไหน เมื่อไร จะซื้ออะไร ได้จากไหน และส่งเสริมความร่วมมือที่ใกล้ชิดระหว่างกันอย่างไร สถาบันทางวิชาการทั้งสองฝ่ายสำคัญมากต่อความร่วมมือที่มีประสิทธิผลระหว่างภูมิภาค นั่นก็คือระหว่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และละตินอเมริกา ผมหวังว่า 
SEA-LAC สามารถที่จะแบ่งปันข้อมูลให้กับสื่อในประเทศไทย หรือมากกว่านั้น เพราะสื่อมีบทบาทสำคัญ หรือเป็นความสำเร็จก็ว่าได้ในช่วงเวลาที่ต้องการความร่วมมือ ถ้าปราศจากสื่อคนส่วนใหญ่ก็ขาดความตระหนักถึงความสัมพันธ์ที่สำคัญของสองภูมิภาค ถ้าปราศจากความตระหนักของสาธารณชนก็ขาดการสนับสนุนจากปวงชน ถ้าปราศจากการสนับสนุนจากปวงชน เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก ถ้าเราต้องการการมีส่วนร่วมของปวงชน และแน่นอนคุณสามารถที่จะเป็นผู้นำของการมีส่วนร่วมของปวงชน หรือการสะสมความรู้ข้อมูลข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับสองภูมิภาค สำนักงานเลขาธิการ ASEAN สามารถทำอะไรได้บ้าง เราเป็นเครื่องมือของรัฐบาล ASEAN ในความพยายามที่จะรวม และจัดการกับประชาคม ASEAN ทางด้านเศรษฐกิจให้บรรลุเป้าหมายภายในปี 2015 แต่การสร้างประชาคมดังกล่าวเราต้องการการสนับสนุน ความร่วมมือ การอุทิศตน และความมีส่วนร่วมของส่วนต่างๆทั้งหมดของประชาคม ASEAN 
คู่เจรจาทางการค้า ภูมิภาค และประเทศต่างๆ เราต้องการเห็นสำนักงานเลขาธิการ ASEAN ที่มีระบบเครือข่ายที่มีประสิทธิภาพ และขยายเครือข่ายดังกล่าวไปยังสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ และสำนักงานสหประชาชาติทั่วโลก ซึ่งสามารถที่จะเชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัย เช่น มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย รวมทั้ง SEA-LAC และสถาบันอื่นๆที่หลากหลาย เพราะลำพังแค่สำนักงานเลขาธิการ ASEAN คงเป็นไปไม่ได้ในการที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสทุกคน เราพยายามที่จะนำแหล่งข้อมูล และความปรารถนาดีที่มีอยู่ เพื่อช่วยกันสร้างประชาคมของเรา นี่คือสิ่งที่เป็นเครือข่ายสำนักงานเลขาธิการ ASEAN ในการพัฒนาทางด้านภูมิภาค ผู้นำรัฐบาล ภาคเอกชน และสถาบันทางเศรษฐกิจ เราจำเป็นต้องทำงานร่วมกันเพื่อที่จะสร้างสิ่งใหม่ๆขึ้นมา และประชาคม ASEAN จะเป็นรูปธรรมชัดเจนภายในปี 2015 ซึ่งมันเป็นโครงการที่จะต้องผลักดันให้เกิดขึ้นให้ได้ เราหวังว่าคู่ค้าร่วมละตินอเมริกา โดยความร่วมมือจาก IDB สถาบันใดสถาบันหนึ่งสามารถทำงานร่วมกับเรา และเราก็เห็นด้วยว่า IDB พร้อมกับรากฐานที่ดีของ ASEAN จะส่งเสริมความเข้าใจผ่านการประชุมทางวิชาการ และการแลกเปลี่ยนเพื่อว่ามวลชน ASEAN จะตระหนักถึงโอกาสที่มีอยู่ของทั้งสองฝ่ายในแปซิฟิก ผมหวังว่าสถาบันต่างๆในละตินอเมริกาจะเข้าถึงทางตะวันตก และเอื้อมมือมาทำงานร่วมกันในการที่จะส่งเสริมความเจริญก้าวหน้าของทั้งสองภูมิภาคที่จะเริ่มทำงานร่วมกัน สิ่งหนึ่งที่เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับท่านรองประธาน IDB ก็คือ มีความปรารถนาดีสำหรับ ASEAN ในการที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ เราได้จัดตั้งความริเริ่มเชียงใหม่ (Chiang Mai Initiative) ทันทีหลังจากวิกฤตทางการเงินในปี 1997 ซึ่งเราได้ทำข้อตกลงทวิภาคีร่วมกัน ซึ่งประกอบด้วยอินโดนีเซีย สิงคโปร์ ไทย บรูไน ฟิลิปปินส์ ซึ่งหากหนึ่งในประเทศเหล่านี้ประสบวิกฤตเศรษฐกิจ อีกฝ่ายหนึ่งจะเข้ามาช่วยทันที จากข้อตกลงดังกล่าวเราได้สร้างความเชื่อมั่นขึ้นในกลุ่มของพวกเราต่อสายตาโลก เรามีจำนวนเงินประมาน 50 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ และเมื่อไม่นานมานี้เราได้ตกลงที่จะเพิ่มจำนวนเงินดังกล่าวถึง 220 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในการช่วยเหลือประเทศในกลุ่มในกรณีที่เราจำเป็นต้องใช้ ปัญหาที่เราประสบอยู่ก็คือ ญี่ปุ่น และจีน ได้แข่งขันกันที่จะสมทบเงินซึ่งเป็นปัญหาที่ภูมิภาคใดๆในโลกนี้อยากให้เกิดขึ้น เราขอให้ญี่ปุ่น และจีนสมทบเงิน 60% ของ 220 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ จีนต้องการให้เงินมากกว่าญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตามญี่ปุ่นไม่ยอมให้จีนสมทบมากกว่า สุดท้ายประเทศเกาหลีใต้เข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยให้แต่ละฝ่ายสมทบเงินคนละครึ่ง อินเดีย และออสเตรเลียยืนเข้าแถวรอสมทบอยู่ถึง 220 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ แต่ ASEAN ได้ตัดสินใจที่จะพิจารณา ญี่ปุ่น จีน และเกาหลีใต้ รวมทั้ง 10 ประเทศในกลุ่มของเราก่อน และเราจึงจะเปิดโอกาสให้อินเดีย และออสเตรเลียสมทบ ประเทศเหล่านั้นต้องการเห็นความสำเร็จของเรา ผมคิดว่าประเทศเหล่านั้นกำลังปฏิบัติหน้าที่โดยสอดคล้องกับหลักการของ10 ประเทศในเอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ให้ประสบความสำเร็จร่วมกันเพื่อที่จะสนับสนุน ASEAN ความเจริญก้าวหน้า เสถียรภาพ และความมั่นคงยังคงมีอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เราจะเป็นภูมิภาคที่พึ่งตนเองได้ นี่คือสาเหตุว่าทำไมถึงได้มีการปรึกษาหารือกันในสวิตเซอร์แลนด์ การประชุมสุดยอด G-20 ที่ ลอนดอน และการประชุมผู้นำ APEC เราได้ทำงานกันอย่างดี และผมเชื่อมั่นว่าละตินอเมริกาได้ปฏิบัติหน้าที่อย่างดีเช่นเดียวกัน ซึ่งสิ่งนี้เองสามารถนำไปสู่ความพยายามที่จะให้มีประชาคมโลกที่ดีเกิดขึ้นภายใต้โลกยุคใหม่ ซึ่งจะเปิดโอกาสให้แก่องค์กรในภูมิภาคต่างๆ เข้ามามีบทบาท และอุทิศตนเองดังเช่น African Union, OAS ในละตินอเมริกา เราทั้งหมดได้เสียสละ และทำหน้าที่ด้วยความรับผิดชอบให้โลกใบนี้น่าอยู่ เราแต่ละฝ่ายเปรียบเสมือนตัวต่อที่มาเรียงกันซึ่งจะนำเสถียรภาพ ความมั่นคงและความเจริญก้าวหน้าลงบนแผนที่โลกใบใหม่ สันติภาพและความเจริญก้าวหน้าจะเป็นจุดเปลี่ยนสำหรับทุกคนในโลก โดยเฉพาะ ASEAN และละตินอเมริกา ขอบคุณมากครับ

****************************************************