ประเทศไทยเป็นดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา ในประเทศไทยจึงมีวัดอยู่มากมาย สมัยโบราณวัดเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญกับสังคมไทยมาก เพราะวัดเป็นศูนย์กลางของสังคม และเป็นศูนย์รวมจิตใจของผู้คนที่อยู่ในสังคมนั้นๆ วัดจึงเป็นสถานที่ที่มีความผูกพันกับคนไทยมาโดยตลอด เมื่อเป็นเด็กก็ใช้วัดเป็นสถานที่วิ่งเล่นและเล่าเรียนหนังสือ หนุ่มสาวได้พบปะพูดคุยกันในงานวัดเมื่อมีเทศกาล งานบุญต่างๆ คนแก่คนเฒ่าหาความสงบสุขในบั้นปลายของชีวิตด้วยการไปวัดฟังเทศน์ฟังธรรม
          วัด คือ ศาสนสถานที่ใช้ประกอบกิจพิธีของพระพุทธศาสนา ภายในวัดประกอบด้วยสถานที่สำคัญๆ เช่น พระอุโบสถ พระวิหาร เจดีย์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ฯลฯ ซึ่งสถานที่ต่างๆเหล่านี้นอกจากมีความสำคัญในด้านของศาสนาแล้ว ยังเป็นสถานที่ที่แสดงถึงศิลปวัฒนธรรมที่งดงามของไทยอีกด้วย เพราะเป็นศูนย์รวมความสวยงามของศิลปะไทยในด้านต่างๆ เช่น สถาปัตยกรรม ประติมากรรม จิตรกรรม ฯลฯ (อ้างอิงจากจิราพร : 2548)

 

         
วัดสำคัญในกรุงเทพมหานคร
 
 
          วัดพระแก้ว เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเขตพระบรมมหาราชวัง จึงทำให้มีลักษณะที่แปลกกว่าวัดอื่นๆ คือ ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ในวัดนี้เลย
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นเมื่อ พ . ศ. ๒๓๒๕ พร้อมกับหลายคนคงเคยไปนมัสการพระแก้สมรกต
กันมาแล้ว
 
วัดมหาธาตุเป็นที่ตั้งของ “ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ” ซึ่งเป็นสถานศึกษาชั้นอุดมศึกษาของพระสงฆ์
รัชกาลที่ ๕ ทรงสถาปนาขึ้น อาคารของมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยที่เห็นในปัจจุบันสร้างเมื่อ พ. ศ. ๒๔๙๘ เป็น
อาคารแบบไทยประยุกต์สูง ๓ ชั้น
   
          วัดนี้เป็นวัดโบราณสร้างมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เดิมชื่อ “ วัดโพธาราม ” แต่ชาวบ้านเรียกกันสั้น ๆ ว่า วัดโพธิ์ ซึ่งแต่เดิมเป็นเพียงวัดราษฎร์เล็ก ๆ เท่านั้น ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรี วัดโพธิ์จึงได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และยกฐานะเป็นพระอารามหลวง
   
   
          วัดอรุณราชวรารามเป็นวัดโบราณตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา แต่เดิมมีชื่อว่า “ วัดมะกอก ” ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีได้เปลี่ยนมาเรียกว่า “ วัดแจ้ง ” วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์จากวัดเล้ก ๆ จนเป็นวัดขนาดใหญ่ในสมัยกรุงธนบุรี    
   
          วัดเบญจมบพิตร แต่เดิมเป็นเพียงวัดเล็ก ๆ มีชื่อว่า “ วัดแหลม ” หรืออีกชื่อหนึ่งว่า “ วัดไทรทอง ” ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าสร้างมาตั้งแต่
สมัยใด วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากพระองค์ทรงสร้างพระราชวังดุสิตขึ้นในบริเวณวัดดุสิต
   
   
วัดสุทัศนเทพวรารามตั้งอยู่ใจกลางของกรุงเทพมหานคร สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแต่เดิมพระราชทานนามว่า “ วัดมหาสุทธาวาส ” วัดนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระโตหรือพระใหญ่ที่อัญเชิญมาจากวัดในจังหวัดสุโขทัย
   
   
          วัดบวรนิเวศวิหารมีชื่อเดิมว่า “ วัดใหม่ ” เป็นวัดที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศกดิพลเสพกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ได้ทรงสถาปนาขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงผนวชอยู่ได้เสด็จมาปกครองที่วัดนี้ และได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า “ วัดบวรนิเวศวิหาร ”
   
   
วัดสระเกศเป็นวัดโบราณที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา มีชื่อเดิมว่า “ วัดสะแก ” พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้โปรดให้สถาปนาวัดสะแกใหม่หมดทั้งพระอาราม และพระราชทานนามวัดใหม่ว่า “ วัดสระเกศ ”
   
   
          วัดราชนัดดารามเป็นวัดที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกลาเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างขึ้นเพื่อพระราชทานเป็นเกียรติแก่พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี โดยโปรดเกล้า ฯ ให้เจ้าพระยายมราช ( บุนนาค ) เป็นผู้จัดหาสถานที่และออกแบบในการสร้าง
   
   
วัดเทพศิรินทราวาสเป็นวัดที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศเป็นพระราชกุศลถวายแด่สมเด็จเทพศิรินทราบรมราชินี พระบรมราชชนนีของพระองค์ และพระราชทานนามว่า “ วัดเทพศิรินทราวาส ” ตามพระนามของสมเด็จพระบรมราชชนนี
   
     

คำศัพท์


หน้าบัน               หมายถึง จั่ว ใช้กับอาคารก่อสร้างประเภทปราสาท โบสถ์ วิหาร
ฐานชุกชี             หมายถึง ฐานปูนสำหรับประดิษฐานพระประธานพระพุทธรูป
พระมณฑป          หมายถึง เรือนยอดที่มีรูปสี่เหลี่ยม
เจดีย์                  หมายถึง สิ่งก่อสร้างรูปทรงกลมคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม ภายในมักใช้เป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หรืออัฐิของบุคคลต่างๆ
ช่อฟ้า                 หมายถึง เครื่องไม้ที่ติดอยู่บริเวณหน้าบัน รูปเหมือนหัวนาคชูขึ้นเบื้องบน มักใช้ประดับกับสิ่งก่อสร้างประเภทพระราชวัง
                                    โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ
หอไตร                หมายถึง อาคารหรือเรือนที่เก็บหนังสือธรรมะหรือคัมภีร์ที่ใช้เป็นหลักฐานอ้างอิงในการศึกษา นิยมสร้างไว้กลางสระหรือบ่อเพื่อ
                                     ป้องกันสัตว์และแมลงจากพื้นดินข้ามไปกัดทำลายหนังสือ
ศาลาการเปรียญ    หมายถึง อาคารที่พระภิกษุใช้ศึกษาทางปริยัติธรรม หรือใช้เป็นที่สำหรับฆราวาสนั่งฟังธรรมในวันธรรมสวนะหรือใช้เป็นสถานที่
                                     ทำบุญกุศลต่างๆ
เขตพุทธาวาส       หมายถึง เขตที่ใช้เป็นที่ประกอบกิจทางสังฆกรรมของพระสงฆ์ ซึ่งมีอาคารก่อสร้างที่สำคัญ คือ โบสถ์ วิหาร เจดีย์                                      หรือบางวัดอาจมีต้นพระศรีมหาโพธิรวมอยู่ด้วย
เขตสังฆาวาส        หมายถึง เขตที่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยของพระภิกษุ
มุขกระสัน             หมายถึง ส่วนของพระที่นั่งที่ยื่นออกมาทางด้านหน้า ซึ่งเชื่อมระหว่างพระที่นั่งองค์หนึ่งกับอีกองค์หนึ่ง

Top

   
prokeaw pro ben sutad bovon sagate ratnutda